Uzatmadan…

25 yıldır beni takip ediyorsun. Hiç başka ülkede hayatıma devam etmek gibi bir hayalim oldu mu?

Yanlış tarafa çekiyorsunuz olayları…

“Amerika’ya gidecekmişim de, beni destekliyorlarmış da, yoksa burada ölecekmişim ya da hapise atılacakmışım. Gidip kendimi kurtarayım. Malum orada bana iyi davranırlar…”

Bu mu?

Böyle düşündüğümü mü sanıyorsunuz?

Siz beni hiç tanımamışsınız…

Ben kendi üzerimden oynanan büyük bir komployu ortaya çıkardım sadece. Bunun sonucunda birilerinin hayatı kurtulmuş olabilir. Birilerinin kaderi değişmiş olabilir. Ancak ben bir yere kaçmam.

Öldürecekseniz öldürün. Çok da yaşamaya değecek bir şey kalmadı.

Hapise atacaksanız atın. Zaten 4 yıldır hapis hayatı yaşıyorum. (Çok işkence etmeyin ama orada yine de…)

Bunun dışında ise önceki mesajımda söylediğim gibi… Yapmam gereken 1-2 şey kaldı.

İnanmazsınız belki ama sonrasını hiç düşünmedim.

Siz sanıyorsunuz ki ben hayaller kuruyorum. Yarın şöyle olur. Şunu yaparım, bunu yaparım. Şöyle yaşarım, böyle yaşarım… Yok. Öyle bir şey yok. Yaşama sevinci diye bir şey kalmadı. Güven duygusu diye bir şey kalmadı.

Dolayısıyla ben bu halde bırak başka birilerine faydalı olmayı kendime bile faydalı olamam.

Biraz mantıklı bakma zamanınız geldi artık olaylara.

Benden kimseye bir yol olmaz artık…